Nowy Architect: każdy projekt to osobna przestrzeń
· 2 min czytania
Przebudowaliśmy Architect od fundamentów. Idea zostaje ta sama: uwaga przypięta do miejsca na wizualizacji i historia decyzji, której nikt nie edytuje. Zmienia się prawie wszystko wokół niej: nawigacja, układ projektu, sposób wysyłania materiałów klientowi i to, ile z codziennej pracy pracowni da się zrobić w jednym miejscu.
Projekt jako przestrzeń robocza
Menu pracowni jest teraz po lewej stronie, a nad treścią zawsze widać okruszki, czyli drogę do miejsca, w którym jesteś. Projekt otwiera się jak osobna przestrzeń: ma przegląd jako stronę startową, a z niego zakładki z pomieszczeniami, rozmową, zakupami, dokumentami i harmonogramem.
W pomieszczeniach leżą materiały z wersjami. Dwie wersje tej samej wizualizacji można porównać obok siebie albo nałożone na siebie, żeby od razu zobaczyć, co się zmieniło. Pracownia wybiera też okładkę każdego pomieszczenia, więc lista pokoi wygląda jak projekt, a nie jak katalog plików.
Klient widzi to, co wyślesz
Wszystko, co wgrywasz, jest szkicem, dopóki nie klikniesz „Wyślij klientowi”. Wysyłka zbiera wybrane szkice ze wszystkich pomieszczeń w jedną paczkę z opcjonalnym „Słowem do klienta”. Klient dostaje jednego maila zamiast osobnego powiadomienia o każdym pliku.
Na kafelku materiału od razu widać, czy to „Szkic”, czy „Widzi klient”. Uwaga, którą pracownia przypnie do szkicu, zostaje wewnętrzna, dopóki ta wersja nie pójdzie do klienta. Akceptacje klienta i każda wysyłka trafiają do historii.
Rozmowa, która dzieje się na żywo
Obok uwag przy obrazach projekt ma jedną ogólną rozmowę z klientem. Wiadomości pojawiają się same, bez odświeżania strony. Widać, kiedy druga strona pisze i czy przeczytała. Do wiadomości można dołączyć zdjęcie albo PDF, a w długiej rozmowie wyszukać to, co ustaliliście trzy tygodnie temu.
Zakupy, dokumenty i linki dla bliskich
- Zakupy mają budżet, decyzje klienta i własną wysyłkę. Produkt można przypiąć do miejsca na wizualizacji, więc sofa jest punktem w salonie, a nie siódmym wierszem tabeli. Produkt da się też dodać prosto z uwagi klientki.
- Dokumenty, czyli umowy, rzuty z wymiarami czy karty katalogowe, mają przełącznik „Widzi klient”. Domyślnie widzi je tylko pracownia.
- Linki podglądu dają dostęp tylko do odczytu, bez konta: dla rodziców, którzy chcą zobaczyć mieszkanie, albo dla stolarza. Link ma nazwę i datę ważności, można go cofnąć w każdej chwili, a pracownia widzi, kiedy ktoś go ostatnio otworzył.
Etapy, harmonogram i ankieta
Projekt ma etapy z datami, więc klient wie, na jakim jest etapie i co będzie dalej. Przed startem pracownia może wysłać mu ankietę: pytania o domowników, styl, budżet i terminy, na które klient odpowiada w portalu, kiedy ma na to czas.
Portal w kolorze pracowni
Portal klienta to wizytówka pracowni. Dlatego pracownia wybiera w ustawieniach swój kolor, a klient widzi go w całym portalu. Sam interfejs jest spokojniejszy i spójniejszy: każdy ekran korzysta z tych samych kolorów i komponentów, w trybie jasnym i ciemnym.
Dla kogo to wszystko
Dla pracowni, która prowadzi kilka projektów naraz i nie chce trzymać każdego z nich w pięciu miejscach. I dla klienta, który po pracy otwiera telefon i chce w minutę wiedzieć, czy coś na niego czeka.